ΜΑΡΟΚΟ

Απόλυτη ησυχία στον κινηματογράφο ,  χειμωνιάτικο Σαββατόβραδο στη Θεσσαλονίκη ζω ένα όνειρο ένα παραμύθι ,μια ερωτική ιστορία με πολύ δραματικό τέλος  ,αλλά δοσμένο τέλεια από τον σκηνοθέτη και τους  ηθοποιούς , μιλάω για την ταινία του Μπερτολούτσι  (τσαι στη Σαχάρα) τα βλέμματα σμίγουν ακουμπάω στον ώμο του και ταξιδεύω , χάνομαι στα δαιδαλώδη σοκάκια του Μαράκες , ο ήλιος δύει σιγά σιγά  πίσω στους  αμμόλοφους  στην ανεμοθύελλα  του έρωτα  στην απόλυτη ελευθερία  ενώ από το παράθυρο του αεροπλάνου βλέπω το λιμάνι  , τους δρόμους , τα σπίτια και τα παλάτια , το καινούριο βαθύ μπλε  βελούδινο καφτάνι  στολισμένο μ΄ όλα τα άστρα  του Μεσογειακού ουρανού, πρώτο μου βράδυ στην Καζαμπλάνκα  ( DAR  EL BEIDA )   στο άκουσμα της αναδύονται στην ατμόσφαιρα  χρώματα, μυρωδιές , αρώματα.

Τρέχω στο μπάρ να ζήσω και εγώ μια βραδιά την μοιραία γυναίκα  παρέα με τον Μπόγκαρντ , Μαρόκο η χώρα που αγαπήθηκε από  τολμηρούς καλλιτέχνες , ατρόμητους θαλασσοπόρους  , τυχοδιώκτες  και αγαπιέται  κάθε μέρα όλο και περισσότερο.  (πρώτη μου επαφή με το Μαρόκο οι πίνακες του  MATISSE  εκπρόσωπος του φοβισμού στις αρχές του εικοστού  αιώνα  ( 1905 ) η αποκλειστικά χρωματική απόδοση των συγκινησιακών εντυπώσεων θα γίνει το << άτυπο σύμφωνο των  FAUVES.